Als je een aankondiging zag voor een concert met hedendaagse klassieke muziek en je afvroeg wat je kon verwachten, wat is dan het verschil met een regulier klassiek concert, dan is het antwoord: bijna alles!<\/p>\n
Enkele van de eerste associaties van een concert met klassieke muziek zijn meestal soberheid, een formeel optreden van mensen gekleed in zwarte formele pakken en jurken, die in stilte luisteren naar de muziek die ze uitvoeren, zonder enig gesprek tussen de nummers door. Zo\u2019n concertconcept ontstond lang geleden, net als de stukken die muzikanten op het podium spelen of zingen.<\/p>\n
Als het repertoire echter composities bevat die vandaag of enkele decennia eerder zijn gemaakt, is de kans groot dat de discipline van de muzikanten volledig ontbreekt, omdat deze in de eerste plaats van hen wordt verlangd door de werken die ze uitvoeren.<\/p>\n
Hoe terughoudend kun je iemand noemen die rellen veroorzaakt\u00a0ze tikt met haar voet op de grond terwijl ze viool speelt<\/strong>, of iemand die iets mompelt of\u00a0roept hij terwijl hij harp speelt<\/strong>? Ik denk dat je een heel andere term zou gebruiken.<\/p>\n Hetzelfde geldt voor een pianist die staat terwijl hij speelt en feitelijk de snaren van zijn instrument meer aanraakt dan de frets, of voor een klarinettist die beetje bij beetje\u00a0hij haalt zijn telefoon tevoorschijn en speelt er wat geluiden uit<\/strong>. Ja, vanaf de telefoon. En het is niet zeldzaam dat elektronisch gecre\u00eberde geluiden gelijkwaardige deelnemers zijn aan de creatie van hedendaagse klassieke muziek, dus naast akoestische muziek kun je tijdens het concert ook horen\u00a0elektronisch<\/strong>, dat is,\u00a0elektro-akoestische muziek<\/strong>.<\/p>\n